Over Paul

Fotografie is voor mij vooral een stuk ontspanning. Die camera geeft mij het excuus er ’s ochtends vroeg op uit te trekken om de rust op te zoeken. Ronddwalend vind ik dan, soms onverwacht, de mooiste plekjes in mijn eigen omgeving. Als ik na een “rondje de zon zien opkomen” vermoeid en met natte knieën voldaan de buitendeur weer achter mij dichttrek kan mijn dag niet meer stuk. Ongeacht of de SD kaart wel of niet die ene perfecte foto bevat.

Tien jaar geleden kocht ik mijn eerste “echte” camera. Zo een met een vaste lens die ook nog eens lekker ver kan inzoomen. Ik heb altijd wel kunnen genieten van mooie beelden en composities, al dan niet bewegend, en wilde nu toch eindelijk eens iets meer doen met fotografie dan alleen vakantiefoto’s. Inmiddels zijn we enkele camera’s verder en zoom ik “met mijn voeten”. Nu is tien jaar eigenlijk niet zo lang maar het is een mooie reis geweest die nog lang niet ten einde is. De kracht van fotografie is dat je kijk op de wereld verandert. Niet alleen ga je steeds meer in composities denken en valt je nu bijvoorbeeld wel ineens dat mooie licht op maar als natuurliefhebber ga je gaandeweg ook steeds meer ontdekken van je omgeving. Het lijkt alsof dat stukje glas eindelijk je ogen heeft geopend voor de schoonheid van de plekken om je heen die er natuurlijk al die tijd al waren maar voorheen gewoon niet werden opgemerkt.

De belangrijkste les die ik in die tien jaar heb geleerd is toch wel dat een goede of slechte foto niet bestaat. In mindere mate geldt dat ook voor camera’s; slechte zijn er eigenlijk niet. De foto hiernaast van het hek bij Chateau Marquette is tien jaren geleden gemaakt met de compactcamera waar ik het al over had. Hierna heb ik nooit meer hetzelfde sfeertje weten te pakken omdat nét die combinatie van mist en zacht licht er niet was. De elementen die echt blijven hangen zijn het onderwerp, het licht en de sfeer. En die kan ik mij nog herinneren als de dag van gisteren. Daarom blijft dit voor mij één van mijn favoriete plaatjes.
Je ziet hier meteen mijn voorkeur voor mist, rust en sfeer. En zwart-wit!

Exposities

2018 was voor mij een jaar waarin veel gebeurde op fotografiegebied.

Dat begon met de titel “Dorpsfotograaf Heemskerk 2018”. Dit leverde veel publiciteit op én de opdracht een serie te maken over het tuindersgebied van Heemskerk. Met als resultaat een serie van zes foto’s in groot formaat geëxposeerd in het gemeentehuis.
En een super-trotse fotograaf!

Een serie over en gemaakt in Kasteeltuin Assumburg is onderdeel geworden van de vaste collectie van Bezoekerscentrum het Koetshuijs.

In navolging op de serie over het tuindersgebied in Heemskerk hebben een tiental foto’s een mooie plaats gekregen in de gang van Buurtcentrum d’Evelaer. En ze hangen daar perfect op hun plek, zo midden in het gebied waar de foto’s gemaakt zijn! Ga gerust eens kijken op deze locaties.

En nu natuurlijk deze website met enkele selecties van mijn favoriete foto’s.